Autorzy: Dr n.med. Joanna Niepsuj-Biniaś, Dr n.med. Tomasz Olejniczak

Zaburzenia miesiączkowania są rzeczywiście dość typowe dla okresu dojrzewania, aczkolwiek sugeruje się, aby po 16 roku życia wdrażać ich leczenie. Warto jednak najpierw wprowadzić zwyczaj skrupulatnego zapisywania daty rozpoczęcia ostatniej miesiączki, a więc daty rozpoczęcia kolejnego cyklu. Pozwoli to lepiej ocenić częstotliwość występowania miesiączek.

Nie należy się sugerować tym, że okres powinien rozpocząć się danego dnia (np. 6-go) każdego miesiąca, ponieważ miesiące różnią się między sobą liczbą dni i powoduje to przesunięcia w kolejnych cyklach, czasem błędnie interpretowane jako zaburzenia miesiączkowania. Regulacja miesiączek wymaga wizyty u lekarza ginekologa, najlepiej u ginekologa wieku rozwojowego. Ustali on zakres problemu, zaleci wykonanie odpowiednich badań i włączy leczenie, zazwyczaj oparte na tabletkach hormonalnych zażywanych tylko w Ii fazie cyklu (gestageny) albo przez cały miesiąc (dwuskładnikowe tabletki antykoncepcyjne). Zazwyczaj takie kilkumiesięczne leczenie pozwala z czasem wyregulować częstotliwość miesiączek.

Warto wykonać także badania hormonalne (np. FSH, LH, Estradiol w l fazie cyklu,  Prolaktyna, TSH – bez znaczenia faza cyklu – jednak rano, na czczo i ewentualnie Progesteron w ll fazie cyklu) i skonsultować z lekarzem ginekologiem.